فرکانس‌های پایین‌تر حباب‌های بزرگ‌تر و نیرومندتری تولید می‌کنند. فرکانس‌های بالاتر کاویتاسیون ظریف‌تر و ملایم‌تری ایجاد می‌کنند.
20-28 کیلوهرتز: قوی و قوی
فرکانس‌های پایین حباب‌های بزرگ‌تر و انفجارهای قوی‌تری تولید می‌کنند که برای روغن‌های سنگین، گریس، کربن، ریخته‌گری و قطعات فلزی مقاوم مناسب هستند. 28 کیلوهرتز یک انتخاب صنعتی رایج برای آلودگی های سنگین است.
عملکرد قوی تر برای سطوح ظریف یا به راحتی آسیب دیده ایده آل نیست.
- روغن و گریس سنگین
- کربن و باقی مانده های ریخته گری
- قطعات فلزی مقاوم
40 کیلوهرتز: پیش فرض کلی
40 کیلوهرتز قدرت و پوشش را متعادل می کند و پرکاربردترین فرکانس برای قطعات صنعتی عمومی و کارهای مختلط است.
زمانی که حجم کار به وضوح سنگین یا خیلی خوب نباشد، نقطه شروع معقولی است.
60-80 کیلوهرتز و بالاتر: خوب و ملایم
فرکانس های بالاتر حفره ریزتر و ملایم تری را برای ذرات ریز، سطوح نوری و حساس ایجاد می کنند. آنها در خاک های سنگین کندتر هستند اما از قسمت های ظریف محافظت می کنند.
کارهای آزمایشگاهی، نوری، نیمه هادی و دقیق معمولاً از فرکانس های بالاتر استفاده می کنند.
دو فرکانس برای کارهای مختلط
هنگامی که یک ماشین هر دو بخش قوی و ظریف را کنترل می کند، یک مدل فرکانس دوگانه بیش از یک تنظیم را ارائه می دهد. وقتی حجم کار واقعاً متفاوت است، ارزش انتخاب دارد.
سپس فرکانس در هر قسمت به جای اینکه با یک تنظیم به خطر بیفتد انتخاب می شود.
پاسخ های سریع
سوالات متداول
28 کیلوهرتز عملکرد قوی تری برای خاک سنگین و قطعات مستحکم می دهد. 40 کیلوهرتز یک پیش فرض متعادل برای کارهای عمومی است. بر اساس آلودگی و مواد انتخاب کنید.
نه به طور کلی؛ ملایمتر و ظریف‌تر است، برای سطوح حساس و ذرات ریز مناسب است، در حالی که فرکانس‌های پایین‌تر برای خاک سنگین قویتر است.
امکاناتی که ترکیبی واقعی از قطعات مستحکم و ظریف را تمیز می کند، بنابراین فرکانس را می توان در هر دسته انتخاب کرد.
